Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οτινανισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οτινανισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Απριλίου 2012

Στη Τέχνη δεν υπάρχει παρθενογένεση.

Εν αρχή ην "The Kinks":



Στη συνέχεια πήραν τα ηνία οι "Oasis" ~και ο Rhys Ifans~ :



Και μετά, το πήραν μυρουδιά οι Έλληνες:



.... και αποφάσισαν να κάνουν και sequel Υπερπαραγωγή:











(αν ξέχασα κάτι, πειτε μου!)


ΥΓ. Ναι. Το alter ego μου φοράει πάντα top hat ~και γυαλιά τύπου Ozzy. Και γιλέκο. Και μωβ πουκάμισο. Και ριγέ κάλτσες....)
ΥΓ2: Μετά τον Victor Hugo, ωραίος τρόπος για να καταποντίσεις το "επίπεδο" του blog σου (at least, συμπεριλαμβάνονται The Kinks και Oasis....)!
ΥΓ3: Αυτά.


Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

Γκρίνιους Μέγιστους! (Ή Πόσος Σουρεαλισμός Χωράει σε ένα Social Network...)

Ναι! Σήμερα ήταν η ΜΈΡΑ! Αισθανόμουν τόσο έτοιμη να γράψω μια εντυπωσιακή ανάρτηση! ΜΑ ΝΑΙ! Η ΈΜΠΝΕΥΣΗ ΉΤΑΝ ΤΟΣΟ ΜΕΘΥΣΤΙΚΉ! Ανοίγω που λέτε τον Μπλόγκερ για να γράψω... "Μπλουπ!"... Chat στο facebook... Who Gives a $h*t! Τώρα έχουμε έμπνευση λέμε! Πάω να γράψω, τα δάχτυλά μου αιωρούνται πάνω από τα πλήκτρα έτοιμα να γεννήσουν κόσμους και ιστορίες... Μια στιγμή, πώς αρχίζω; Α, βέβαια...
...
... 
"ΜΠΛΟΥΠ ΜΠΛΟΥΠ ΜΠΛΟΥΠ!"
....
...
...
Μα ποιός στο διάολο είναι; Α, ναι... Ένας από τους γνωστούς πρήχτες των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης! Σας το λέω, πραγματικά, με το που είδα το όνομα του γραμμένο πάνω στο παραθυράκι της συνομιλίας και είδα τι ήθελε, κάθε λαμπρή ιδέα που υπήρχε στο κεφάλι μου, έφυγε πανικόβλητη από το παράθυρο, καβάλα στην υπερμεγεθή μου Νυχτερίδα όνοματι Βλάντ, και πήγε διακοπές στην Τανγκανίκα, ενώ ο εγκέφαλός μου μετατράπηκε σε ωραιότατο πουρέ για Zombie! Αλίμονο... 


Τώρα, θα ρωτήσει κανείς,και με το δίκιο του, γιατί στο δαίμονα,  κρατάω τέτοια άτομα, την στιγμή που    υπάρχει εκείνη η ωραιότατη επιλογή "block"! Σίγουρα θα την γνωρίζω! Ναι, ναι, είναι αλήθεια, και την γνωρίζω, και την έχω χρησιμοποιήσει κιόλας! Και είναι ολίγον μαζοχιστικό αυτό που θα πω, αλλά είναι κάποια άτομα που απλά, δεν μου πάει η καρδιά να τα αποκλείσω! Όχι από καλοσύνη φυσικά! Οι λόγοι είναι τόσο ιδιοτελείς, όσο και αυτοί του Κ. Ιδιοτελή όταν αποφασίζει να κατέβει στις εκλογές ως Πρόεδρος του Κόμματος, "Ιδιοτελής Ένωση Ιδιοτελών Καθαρμάτων Ελλάδος"! Πώς να το θέσω τώρα; Θα παραθέσω την αυθεντία του Λόρδου Black Adder: 
"Well, it is said, that a civilised man seeks out good and intelligent company, so that, through learned discourse, he may rise above the savage and closer to God.

Personally, however, I like to start the day with a total dickhead to remind me I'm best."

Τώρα αν ανάγετε το παραπάνω απόφθεγμα, σε όλο το 24 αντί για τα πρωινά, έχετε την άποψή μου επί του θέματος! Κακία το ξέρω, αλλά δυστυχώς  η αλήθεια είναι κακομούτσουνη! Προφανώς δεν αναφέρομαι στον κάθε άνθρωπο που προσπαθεί να γνωρίσει καινούριο κόσμο με κοινά ενδιαφέροντα. Εκεί είμαι οκ, φέρομαι και πολύ πολιτισμένα μάλιστα, και ναι, έχω γνωρίσει αξιόλογα άτομα έτσι, μέχρι και από Μεξικό, με τα οποία επικοινωνούμε ακόμα! Μιλάω για εκείνες τις τραγικές υπάρξεις, με την νοημοσύνη ενός λαχανόφυλλου, το ταμπεραμέντο σάπιου κούτσουρου, και το νεύρο πεθαμένου!  Ξέρεις, βλέπουν μια ωραία φωτογραφία στο προφίλ, κάνουν αίτημα φιλίας, και προσπαθούν να συνουσιασθούν, ενω παράλληλα τρέφουν αυταπάτες πως είναι οι Υπέρτατοι, Υπερcool, το όνειρο της κάθε γυναίκας και πάει λέγοντας! Αυτούς που επειδή αποφάσισες να το παίξεις μεγαλόψυχη και να τους μιλήσεις μια φορά, το έδεσαν σχοινί κορδόνι πως είσαι τρελά ερωτευμένη μαζί τους, και πως σε λίγο καιρό θα παντρευτείτε μάλιστα, και όλα αυτά ενό παράλληλα κορτάρουν και την κολλητή σου, χωρίς να γνωρίζουν πως γνωρίζεστε με την εν λόγω κοπελιά! Ή Ακόμα χειρότερα, όταν ένας άκυρος, σε κάνει άίτημα φιλίας, επειδή κορτάρει την φίλη σου, την οποία δεν γνωρίζει προσωπικά, και η οποία απλά δεν γουστάρει, αλλά αυτός αρνείται να το συνειδητοποιήσει, και προσπαθεί να σε βάλει να κάνεις την τσατσά! Οπώς έχω ξαναπεί, είναι άξιον απορίας, το πόσος σουρεαλισμός χωράει μέσα σε ένα social network!  

Συνήθως, η αντιμετώπισή μου προς τέτοιου είδους περιπτώσεις, είναι μάλλον αυτή της γαϊδουρινής υπομονής σε συνδυασμό με το απόλυτο δούλεμα! Ναι, έχω περίεργη αίσθηση του χιούμορ, αλλά κάτι τέτοια άτομα, με τους κατάλληλους χειρισμούς μπορούν να σου προσφέρουν άπειρες ώρες ψυχαγωγίας και γέλιου! Και το γέλιο κάνει καλό στην υγεία! Ποιά είμαι εγώ τέλος πάντων που θα αρνηθώ μια ευκαιρία για να βελτιώσω την υγεία μου και να κάνω κοιλιακούς χωρίς γυμναστήριο; Δωρεάν γυμναστική λέμε! Μάλιστα, κρατάω και αρχείο με καμένες σημειώσεις, και όσοι τυχεροί το έχουν διαβάσει, συμφωνούν μαζί μου, πως είναι μαργαριτάρια των πλέον cult συνομιλιών, ενώ μου έχουν πει πως επιβάλλεται να τα ανεβάσω, με αλλαγμένα ονόματα εδώ πέρα (πριν αρχίσουν να σας τρέχουν τα σάλια, δεν πρόκειται κατά πάσα πιθανότητα! 1. Θα ευτελισθεί το ήδη ευτελισμένο επίπεδο του blog μου {ναι, απίστευτη αυτοεκτίμηση πάλι}, και 2. δεν ξέρω κατά πόσο νόμιμο είναι κάτι τέτοιο, οπότε άστο!)!

Όλα ωραία και καλά λοιπόν, αλλά υπάρχουν και στιγμές, όπως καλή ώρα, όπου κάτι τέτοιοι τύποι αποτελούν τρελή ενόχληση και pain in the @$$... Και εδώ έρχεται το ερώτημα. Τελικά, εγώ είμαι τόσο έξυπνη και βλέπω τους άλλους τόσο βλάκες, ώστε να ισχύει αυτό που λέει και ο εφηβικός μου έρωτας ο Βαρτιμαίος ο Δαίμονας (πάρτε τα ΒΙΒΛΊΑ ΡΕ :Ρ): 

"Το διανοητικό μας χάσμα είναι απροσμέτρητο (μεταξύ δαιμόνων και θνητών), είναι σαν να βάζεις ένα δελφίνι να διαλεχτεί με έναν γαιοσκώληκα. Τεχνικά Αδύνατον!";;;

Ή απλά όντως έχουν πήξει τα Social Networks στους ηλίθιους στερημένους; Ή μήπως τα Social Networks και γενικά το διαδίκτυο και ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχουν κάνει την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, ηλίθιο και στερημένο; Ή μήπως πάντα ο πιο πολλοί έτσι ήταν και απλώς βρήκαν την ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια εκμεταλλευόμενοι την ανωνυμία που τους προσφέρεται;;;;; 

ΙΔΟΥ Η ΑΠΟΡΊΑ! Κλείνω αυτό το μάλλον άσκοπο βιτριολικό post-κράξιμο, και σας αφήνω να το σκεφτείτε με την ησυχία σας! 

Καληνύχτα λοιπόν σε όλους σας!


Bay Bay, από το bye bye! Ξέρω εγώ τι λέω!

Η Μικρή Μπερδεμένη Amaris (που περνάει κρίση μισανθρωπίας και παραληρεί)!


ΥΓ: Κάπου εδώ να διευκρινίσω πως δεν είμαι σε γενικές γραμμές τόσο κακιασμένη και σκατόψυχη όσο ίσως να φαίνομαι σε αυτή την ανάρτηση! Απλά που και που πρέπει να γκρινιάξω! Δεν γίνεται, είμαι προγραμματισμένη να γκρινιάζω εντελώς στο άσχετο για ότι θυμηθώ!

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

Forme of Curry...

Πώς καταλαβαίνεις πως η Geekίασή σου έχει αρχίσει να αγγίζει ανησυχητικά επίπεδα:
1. Ψάχνεις στο Internet μεσαιωνικές μαγειρικές συνταγές
2. Η Έρευνα έχει αποτέλεσμα! *gasps*
3. Προσπαθείς να βρεις το εν λόγω έγγραφο σε ψηφιακή μορφή για να το κατεβάσεις!
4. Το κατεβάζεις και ας είναι στα Μέσα Άγγλικά.
5. Σκέφτεσαι πως πρέπει να βρεις ένα γλωσσάρι Μεσαιωνικών Αγγλικών για να καταλάβεις επιτέλους τι διάολο λέει εκεί μέσα (ουφ! Το έγγραφο έχει μέσα γλωσσάρι)!
6. Σκέφτεσαι πως όταν κατέβεις Ρόδο, πρέπει να φέρεις πάνω τα Oxford λεξικά σου, γιατί απλούστατα, ακόμα και η εξήγηση του γλωσσάριου, θέλει εξήγηση...
... και τέλος... 
7. ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΗΚΕΣ ΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ! ΕΔΩ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑ! ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΑΤΣΕΙΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ 12ΟΥ ΑΙΩΝΑ!!!!!! 

Γιατί κάνω τέτοια ανάρτηση εγώ; Γιατί βαριέμαι την ζωή μου και με έχω κατατρομάξει με τις παραξενιές μου... Αυτά μέχρι να σκεφτώ τίποτε πιο έξυπνο να ανεβάσω... 
Χαιρετώ σας!

Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010

Εγώ το έχω το πρόβλημα ή όλοι οι άλλοι;

Όπως είπα, εγώ έχω το πρόβλημα ή όλοι οι άλλοι; Πιθανότατα εγώ, δεδομένου του έχω την τάση να ξεμένω στο παρελθόν! Να'μαι λοιπόν καθισμένη Σε ένα μπαράκι να ακούω τα τελευταία χιτάκια του κλαμπ και όχι μόνο (γαμώ τους Βέγκας! Πραγματικά δν τους μπορώ), με παλιούς και νέους φίλους, και να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου... Κάθονται όλοι, σκορπισμένοι σε παρεούλες, ψιλολικνίζονται στην μουσική, και ανταλλασουν καμια δυό κουβεντούλες... Δεν συγκινούμαι. Δεν υπάρχει κανένας αυθεντικός ενθουσιασμός, απ'αυτούς που είναι μεταδοτικοι, και ξεσηκώνουν και εσένα. Αναρωτιέμαι τώρα εγώ: ζουν πραγματικά; Διασκεδάζουν; Ή απλά αυτή είναι η ιδέα που τους έχει επιβληθεί από παντού για την έννοια της διασκέδασης; Η κοινωνία μας, οι επιρροές που μας ασκεί, ως ενός σημείου μας επιβάλλει κάποιες σταθερές... Διασκέδαση= κλάμπ λόγου χάρη... Δεν ξέρω πιθανότατα εγώ να έχω το πρόβλημα, αλλά αύτος ο τρόπος διασκέδασης ουδέποτε με συνεπαιρνε... Είναι... Υπερβολικά τυποποιημένος θα έλεγα... Και εγώ βασίζω την διασκέδαση σε μια καλή επικοινωνία με τον άλλο, κάτι που απλά δεν μπορει να επιτευχθεί έτσι... Έτσι αναρωτιέμαι, ζουν; Γυρνάνε σπίτι και αισθάνονται γεμάτοι; Ή απλά είναι για αυτούς ένα και το αυτό;
Ας αλλάξω όμως λίγο θέμα. Με βλέπω με τους φίλους μου, και όσο μας βλέπω συνειδητοποιώ ποοοόσο έχουν περάσει τα χρόνια. Έχουμε αλλάξει όλοι απίστευτα. Από κάθε άποψη! Ακόμα τους λατρεύω, αλλά αισθάνομαι πως αρχίζουμε να απομακρυνόμαστε... Δεν μιλάω φυσικά με την κυριολεκτική έννοια της λέξης! Αλλά με την πιο εσωτερική έννοια, δεν υπάρχει το ίδιο δέσιμο που υπήρχε παλιά... Δν ξέρω πως να το πω αλλά ας πούμε πως υποσυνείδητα νιώθω πως κάτι δεν είναι σωστό... Κάτι λείπει... Δεν μου αρέσει αυτό... Τα vibes έχουν αλλάξει... Όπως είπα παραπάνω κατά πάσα πιθανότητα είναι δικό μου το πρόβλημα, που δεν μπορώ να δεχτώ τις αλλαγές που επιφέρει ο χρόνος, αλλά έχω την αίσθηση πως χάνουμε σταδιακά την ταυτότητά μας, αλλοτριωνόμαστε, και γινόμαστε μια από τα ίδια... Χμμμ... Η μουσική και το πληκτρολόγιο του κινιτού δεν με βοηθάνε καθόλου στο να γράψω κάτι με ειρμό, αλλά απλά ήθελα να γράψω κάποιους προβληματισμους μου...
Τέλος πάντων σταματάω το παραλλήριμα πρίξιμο πριν με πάρουν με τις λεμονόκουπες οι ελάχιστοι αναγνώστες μου :-P! Άντε καληνύχτες λοιπόν!

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Καταραμένες Αυπνίες... (Ή αλλιώς, εγώ που καίω εγκεφαλικά κύτταρα!)

I write like
Mary Shelley

I Write Like by Mémoires, Mac journal software. Analyze your writing!



Είμαι παντελώς άχρηστη με αυτά τα badge-σκατουλάκια, αλλά ελπίζω να εμφανιστει. Με άλλα λόγια; Εγώ, προσπαθώντας να σκοτώσω την ώρα μου, έπεσα πάνω σε ένα σάιτ, που ανέβαζες ένα αγγλόφωνο κείμενό σου, και ανέλυε το συγγραφικό σου στιλ, και εβγαζε με ποιού συγγραφέα μοιάζει. Ευτυχώς, είχα ένα αγγλόφωνο τραγουδοποίημα μου απο παλίά, ανεβασμένο σε ένα άλλο σάιτ (το "scarlet dreams" note to self: να το ανεβάσω και εδώ κάποια στιγμη), και το έκανα απλά 'αντιγραφή-επικόλληση' σε εκείνη την σελίδα... Τα αποτελέσματα ήταν κατ'εμέ μάλλον διασκεδαστικά.... Η γραφή μου, στ αγγλικά, μοιάζει με της Mary Shelley... Αυτή είναι μορφή φίλε! Που κολλάω εγώ με το αγγλικό που είναι δευτερη γλώσσα μου;;;
Όπως λέω, απείρως διασκεδαστικό... :P
Αν παλι έχει κάποια βάση ο συσχετισμός, θα πω απλά: ΑΥΤΆ ΕΙΝΑΊΙΙΙ!!!! Χαχαχαχαχα! :Ρ