Lingchi (Θάνατος δια Χιλίων Τομών)

Η λεπίδα άστραψε στον πρωινό ήλιο.
Ορθώθηκε στο γαλάζιου του ουρανού.
Έπεσε:

1. Γέννηση.
2. Φροντίδα
3. Εμπιστοσύνη.
4. Περιέργεια.
5. Φόβος.


Μέταλλο που βάφτηκε κόκκινο.
Μια ανάπαυλα.
Τρεμάμενη Ανάσα.

6. Γνώση.
7. Φιλία.
8. Παιχνίδι.
9. Πείσμα.
10. Θυμός.

Στοπ.
Το αίμα κύλησε πια από τις πληγές.
Ξανά:

11. Σκοτάδι.
12. Ανασφάλεια.
13. Προδοσία.
14. Χολή.
15. Επανεκκίνηση.

Το ατσάλι ξέρει πώς να βασανίζει.
Ξέρει πως να ξεγελά.
Σκίζει τον αέρα:

16. Χίμαιρες.
17. Ιδέες.
18. Επαναστάσεις.
19. Πόλεμοι.
20. Κατάρρευση.

Ο Ήλιος καίει.
Ο Ιδρώτας κυλάει στις πληγές.
Όλα θολώνουν:

21. Γνωριμία.
22. Πρόκληση.
23. Γρίφοι.
24. Έλξη.
25. Εμμονή.

Το λεπίδι τινάζεται ψηλά.
Οι σάρκες κυλάνε το χώμα.
Μαρτύριο:

26. Έρωτας (;)
27. Απογοήτευση.
28. Αηδία.
29. Μίσος.
30. Κενό.

Πώς είναι δυνατή η ζωή;
Τόσες πληγές. Πού είναι ο Θάνατος;
Είναι σαδιστής:

31. Εγώ.
32. Αλαζονεία.
33. Οργή.
34. Εκδίκηση.
35. Αποτυχία.

Πρόσωπα θολά περιπαίζουν.
Το κρανίο τρίζει. Η ανάσα πιάνεται.
Και η σάρκα σκίζεται ξανά:

36. Αποδοχή.
37. Ντροπή.
38. Παραίτηση.
39. Καθημερινότητα.
40. Συμβιβασμός.

Δεν συμβαίνει.
Δεν συμβαίνει.
Δεν συμβαίνει:

41. Ευτυχία (;)
42. Έργο (;)
43. Αμφιβολία (;)
44. ΟΧΙ
45. ΝΑΙ (;)

Πόνος. Πόνος. Πόνος.
Γιατί;
ΟΜΟΛΟΓΩ. ΈΝΟΧΟΣ.

46. Συγκρούσεις.
47. Μισαλλοδοξία.
48. Συμφιλίωση.
49. Λήθη.
50. Επαναλήψεις.

Και το λεπίδι δε σταματά ποτέ το έργο του.
Μόνο κόκκινο. 
Ξανά.
Ξανά.
Ξανά.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
995. Αρρώστια.
996. Αργοξέφτισμα.
997. Αμφιβολία.
998. Μετάνοια.
999. Ματαιότητα.
1000. ΘΑΝΑΤΟΣ.

Love me or Die

"Abyssus abyssum invocat in voce cataractarum tuarum; omnes gurgites tui et fluctus tui super me transierunt."

"Άβυσσος προσκαλεί άβυσσον εις τον ήχον των καταρρακτών σου· πάντα τα κύματά σου και αι τρικυμίαι σου διήλθον επ' εμέ."

Ιρις, τα φαντάσματα σου,

σε μιά στιγμή,

με φτιάξαν 

και με καταστρέψανε!

Πώς η επικαιρότητα καταστρέφει το Ασυνείδητο.

Πέθανε, που λέτε, γιαγιά μου και ετοίμαζα ωραία και καλά τον τάφο στο Pere Lachaise (!!!!) όταν εμφανίστηκε ένα αμάξι για να με πάει στην εκκλησία.
Μπαίνω μέσα ωραία και καλά και φτάνω στην εκκλησία την ώρα που χαιρετούσαν τους τεθλιμμένους συγγενείς οι παρευρισκόμενοι... Παίρνω τη θέση μου δίπλα στη μάνα μου και ετοιμάζομαι να υποδεχτώ τον πρώτο: Ο Σαμαράς που βγάζει έναν δακρύβρεχτο λόγο για τη γιαγιά μου.
Πολύ προβληματίζομαι, αλλά δεν λέω τίποτα και περιμένω τον επόμενο: Ο Βενιζέλος που βγάζει και αυτός λόγο...
Μέχρι το τέλος έχουν εμφανιστεί όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί (και είναι και πολλοί φέτος πανάθεμα τους) και έμενα έχουν αρχίσει να με ζώνουν τα φίδια!
Τελικά αγανακτισμένη, αποφασίζω να ζητήσω εξηγήσεις από την μάνα μου, έτσι γυρνάω και έρχομαι μούρη με μούρη με τη Μπακογιάννη (προφανώς η γιαγιά μου είναι η Μαρίκα................) .........

"Δεν χαίρεσαι που η μανούλα σου θα σχηματίσει σύντομα κυβέρνηση συνεργασίας με το ΛΑΟΣ;;;" με ρωτάει πολύ χαρούμενη η 'μάνα' μου "θα μας ψηφίσει το κορίτσι μου, φυσικά! Έτσι δεν είναι;"

Ε, κάπου εκεί γυρνάω εγώ πολύ φρικαρισμένη και αναφωνώ:

"Τι λες ρε μάνα;;;; Εγώ αριστερά ψηφίζω!!!"

******************

Το σκηνικό αλλάζει και γίνεται πιο Quentin Tarantino meets David Lynch (καλά νταξει... Όχι  και τόσο):


Να μαι λοιπόν σε εκείνη τη άδεια λεωφόρο να οδηγώ ένα retro μαύρο αμάξι στα σκοτάδια με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Στη θέση του συνοδηγού ένα περίστροφο.
Στις πίσω θέσεις βρίσκονται φιμωμένοι ο Καραμανλής, ο ΓΑΠ και ο Πάγκαλος.

Εγώ φυσικά από μπροστά κάθομαι και τους κράζω:

"και ΤΙ σας φταίνε οι συντάξεις και οι μισθοί των ανθρώπων;;;; Και αφού ΕΣΕΙΣ τα φάγατε ΕΣΕΊΣ να τα πληρώσετε!!! Α στο διάολο έχετε καταδικάσει ολόκληρο έθνος.... Η γιαγιά μου ρε στο χωριό που δεν μπορεί να πληρώσει τα φάρμακα της ΤΙ σας έκανε;;;; Αλλά τώρα θα δείτε! Θα σας ρίξω από το Σούνιο να σας φάνε τα ψάρια!"

Και με αυτά τα λόγια, βλέπω μια πινακίδα που λέει Σούνιο και στρίβω.....

............. Και κάπου εδώ ξυπνάω πανικόβλητη και λουσμένη στον ιδρώτα. Η επικαιρότητα έχει καταστρέψει το Ασυνείδητο μου ανεπανόρθωτα.

Ακόμα αδυνατώ να αποφασίσω ποιο soundtrack κολλάει πιο πολύ στο τελευταίο (επίσης προς τι οι επανειλημμένες αναφορές στην σχωρεμένη γιαγιά μου...) .

                 

Μικρό Πορσελάνινο Κοριτσάκι.

photo, Hans Bellmer

Μικρό πορσελάνινο κοριτσάκι,

κάποια παιχνίδια δεν φτιάχτηκαν για σένα.

Τα ρούχα σου θα βρωμιστούν 

και το γυαλί θα σπάσει.

Μικρό πορσελάνινο κοριτσάκι,

η ομορφιά σου θα πάει χαμένη

εκεί που οι σκιές έχουν στήσει χωρό

και δεν υπάρχει χέρι να σε χαϊδέψει με αγάπη. 

Μικρό πορσελάνινο κοριτσάκι,

φύγε όσο προφταίνεις. 

Μη περιμένεις να μαζέψεις θρύψαλα,

οι φλόγες δεν θα σε προστατέψουν.

Μικρό πορσελάνινο κοριτσάκι,

μην περιμένεις να τα καταλαβαίνεις όλα.

Είναι φορές που η Άβυσσος την Άβυσσο καλεί,

και η εύθραυστη σου ομορφιά, παράταιρη φαντάζει.

Μικρό πορσελάνινο κοριτσάκι,

μη ξεγελιέσαι σε παρακαλώ.

Στα πέτρινα τα αγάλματα τα παγερά,

μόνο η κρύα πέτρα πρέπει.

1

memories.

Στο πλάι σου...